زمین راکد، زمان ساکن، جهان ساکت _ محدثه نبی حسینی

زمین راکد، زمان ساکن، جهان ساکت
دهان خسته، دهان بسته، دهان ساکت!

درون روزنامه هیچ حرفی نیست
خبرها صامتند و واژگان ساکت

کلاس درس و دانشگاه و دانشجو
شبیه روزهای امتحان ساکت

صدای رعد و برقی نیست، باران نیست
نسیمی نیست حتی، آسمان ساکت…

تمام زندگی بی حوصله، غمبار
شبیه بهتِ مرگی ناگهان، ساکت

و دنیا با سکوتش میزند فریاد
نخوان شاعر! نخوان دیگر نخوان! ساکت!

بدون های و هوی چشم های تو
زمین ساکت، زمان ساکت، جهان ساکت…