شعر - خانه مولانا

زخمی به قدر طول تاریخ بشر داده‌ست _ معصومه مشهید

به قلبِ سنگیِ دیوار، طرح در می‌بافت _ لیلی غزل

این بادها که بدرقه‌ی زایش تو اند _ فردین فرهمند

نی صبر ماندن مانده، نی پای سفر رفتن _ رحیم رادمان

لب‌های او نه لب که دواخانه‌ی من است _ حسین توحیدی

زمین از آفتاب افتاد و ماه از آسمان افتاد _ هدایت حاذق

رفتن به سوی صحرا، دنبال چیست دریا؟! _ سخی امیری

گندم زردشده در دم داسم چه کنم _ سخی ظفری

چنان که سوختن از بی‌تو ساختن سخت است _ اکرام بسیم

خوشحال باش، با همه خوشحال‌ها برقص _ احسان بدخشانی

آسمان را هم نمی‌خواهم، عقاب زخمی‌ام _ زلیخا زروان

آخر این فلاکت این عذاب، می‌کشد مرا؟ _ ارژنگ عاطف

سخت است اگر رسیدن و انسان نمی‌رسد _ خدیجه حلیمی

لب می‌گشایم صورتم را آه می‌گیرد _ مجید خاکسار

زمین راکد، زمان ساکن، جهان ساکت _ محدثه نبی حسینی

گفتنش خوب نیست می‌دانم، روزگاری‌ست غم‌‌به‌دل شده‌ام _ سید امین اسفندیار

1 2 3 … 8 بعدی