لب‌های او نه لب که دواخانه‌ی من است _ حسین توحیدی

زمین از آفتاب افتاد و ماه از آسمان افتاد _ هدایت حاذق

رفتن به سوی صحرا، دنبال چیست دریا؟! _ سخی امیری

گندم زردشده در دم داسم چه کنم _ سخی ظفری

چنان که سوختن از بی‌تو ساختن سخت است _ اکرام بسیم

خوشحال باش، با همه خوشحال‌ها برقص _ احسان بدخشانی

آخر این فلاکت این عذاب، می‌کشد مرا؟ _ ارژنگ عاطف

لب می‌گشایم صورتم را آه می‌گیرد _ مجید خاکسار

گفتنش خوب نیست می‌دانم، روزگاری‌ست غم‌‌به‌دل شده‌ام _ سید امین اسفندیار

از روزگار، از بخت، از اقبال بیزارم _ شفیق صادقی

گفته‌ای و شنیده‌ام گاهی، که بریده غمی امانت را _ موسی ذکی زاده

یک لحظه را غمگینم و ناگاه خوشحالم _ سید سکندر حسینی بامداد

بنویسی، ننویسی، بدَرنگی، ندَرنگی _ راشد رامز

دوباره یک شبِ بی‌ماه می‌رسد از راه _ اکرام بسیم

بر روی کاغذ مثل خودکارم در این شب‌ها_ الیاس صبوری صمدیار

برف می بارد و اینجا اثرش تنهایی‌ست_ حسین توحیدی