شعر

عقاب زخمی آسمان را هم نمی‌خواهم، عقاب زخمی‌ام‏بی‌کران را هم نمی‌خواهم، عقاب زخمی‌ام‏‏من که عمری در تبِ پرواز خاکستر شدم‏نردبان را هم نمی‌خواهم، عقاب زخمی‌ام‏‏از تبار باد بودم، هم‌نفس با...

+ آخر این فلاکت این عذاب، می‌کشد مرا؟+ روزگار مضحک و خراب، می‌کشد مرا؟ – در سرت…؟+ سگان هار بی‌شمار زوزه می‌کشند– خواب می‌کنی؟+ نه! چون که خواب می‌کشد مرا + باز...

سخت است اگر رسیدن و انسان نمی‌رسدبیهوده نیست، عشق که آسان نمی‌رسد! با این‌که سر به سجده‌ی عشقت گذاشتماین راز سر به مُهر به ایمان نمی‌رسد وقتی که نیستی به...

لب می‌گشایم صورتم را آه می‌گیردسازِ مرا آیینه با اکراه می‌گیرد بغضم یلی گردیده وحشت‌آور و یاغیتب می‌دهد، جان می‌ستاند؛ راه می‌گیرد قلبم پریشان نیست هنگاهی‌که بی«هوش»اماین گِل فقط وقتی که دارد...

زمین راکد، زمان ساکن، جهان ساکتدهان خسته، دهان بسته، دهان ساکت! درون روزنامه هیچ حرفی نیست خبرها صامتند و واژگان ساکت کلاس درس و دانشگاه و دانشجوشبیه روزهای امتحان ساکت...

گفتنش خوب نیست می‌دانم، روزگاری‌ست غم‌‌به‌دل شده‌امدستم از شعر عاشقانه تهی‌ست، پیش ریحانه‌‌جان خجل شده‌امخواهرم خسته است، با قالین بام تا شام غصه می‌بافدمن به تریاک، دودمانم را دود کرده...

با تو چه قدر میل گناه است در سرمبوس و کنار شام و پگاه است در سرم  وقت حلول ماه نو از ابروان نازمشق جنون هر سر ماه است در...

از روزگار، از بخت، از اقبال بیزارماز زنده بودن، از قفس، از بال بیزارم از ماه و چاه، از ماهی و مهتاب، از برکه از خنده‌ها، از گونه‌های چال بیزارم...

اگر از عشق نخوانم، تفنگ خواهد خواندبه جای بچه‌ی آهو پلنگ خواهد خواند قبیله، یک قفس است و دهان آدم هابه گوش دختر حوا ز ننگ خواهد خواند اگر که...

گفته‌ای و شنیده‌ام گاهی، که بریده غمی امانت رامی‌توانم بخوانم از چشمت خط امروز داستانت را بام خوش آفتاب تو تخت مادر پیر پینه‌دوزت بوددیگر او نیست، من نمیدانم، یا...