شعر

باران براى پنجره ى من بیاوریدیک باغ، آرزوی شگفتن بیاورید با تار غصه بر لب ما بخیه مى زنندیک غنچه خنده نیست که بر من بیاورید؟ در لا به لاى...

یک لحظه را غمگینم و ناگاه خوشحالم شادی و غم پیوسته می‌آید به دنبالم یک روز را در یک سماع شاد می‌رقصمیک لحظه از یک سرنوشت تلخ می‌نالم در هیئت...

بنویسی، ننویسی، بدَرنگی، ندَرنگیتو همان زخم نخستیتو همین درد قشنگی! بگذار این همه فریادگران هرچه بگویندتو نماینده ی خاموش هزاران دل تنگی بلدی با چه سکوتی سر صحبت بگشاییبلدی با...

طناب دور گلو، چارپایه غم میخورد به یاد فاجعه‌ای حال دل به هم می خورد به یاد صحنهٔ معصوم سنگ و سار شدن به یاد جرم نکرده و سر بدار...

دوباره یک شبِ بی‌ماه می‌رسد از راهنفس که می‌کشمت، آه می‌رسد از راه لطافت از غزلم رفته، لب که بگشایمقصیدهٔ بد و بی‌راه می‌رسد از راه نگو که چشم به...

در این شب‌ها؛ بر روی کاغذ مثل خودکارم در این شب‌هابارانم و بی‌وقفه می‌بارم در این ‌شب‌ها چون ایستگاه بی قطار و سرد و بی آوازخواب از نگاهم رفته بیدارم...

برف می بارد و اینجا اثرش تنهایی‌ستپشت هر پنجره هر رهگذرش تنهایی‌ست منزوی بودن من چند برابر شده استزندگی، نام غریبانه ترش تنهایی‌ست گرچه افکار من از جنگل و گنجشک...

دنبال یک بهانه‌ برای جدایی استاین شهر سخت در پیِ آدم‌زدایی است دلبستنم مقدّمه‌ی طردگشتن استاینجا که عاشقانهمه‌شانانزوایی است می‌بوسی‌ام ولی چه کنم پیش من نی‌ایکَی هرکه کربلا برود، کربلایی...

روز تلخم، ظهر تابستانِ کِشت فلفلمشاه‌ماران رگانم خون بنوشند از دلم بند بندم را سگانی در دهان اند و دوانمضحکانه «آسیا یک پیکر آب و گلم» پنبه‌‌زارم، رونقم را برده...

دوید در رگ آیینه آه، آهستهگرفت گوشه‌ی قلبم پناه، آهسته سکوت زمزمه‌ی عاشقانه‌ی خوبی‌استهمین که خورده گره دو نگاه، آهسته هزار و یک شب عشق تو را غزل خواندمبه گوش...