صد و پنجاه و چهارمین نشست ادبی چارباغ خیال

صد و پنجاه و چهارمین نشست هفتگی ادبی «چارباغ خیال» در بلخ، با حضور جمعی از شاعران و فرهنگیان و به همت انجمن ادبی خانه مولانا، انجمن نویسندگان بلخ و کتابخانه عمومی فردوسی برگزار شد. این نشست عصر پنج‌شنبه، ۲۱ عقرب ۱۴۰۵ هجری خورشیدی، در دو بخش نقد و بررسی شعر و شعرخوانی و به گردانندگی حمزه عابر برگزار گردید. در آغاز برنامه، حمزه عابر ضمن خوشامدگویی به حاضران، بخش‌های مختلف نشست را معرفی کرد و از مجید خاکسار دعوت نمود تا تازه‌ترین غزل خود را برای نقد و بررسی قرائت کند.
بخش نخست: نقد و بررسی شعر
واحد علی‌نیا با اشاره به اصل «متفاوت دیدن» اشیا و جهان پیرامون به‌عنوان یکی از وظایف اصلی شاعر، غزل مجید خاکسار را سرشار از تصاویر تازه، بکر و تخیل عمیق دانست. او جهان‌بینی زیبایی‌شناسانه را ستون فقرات آثار خاکسار ارزیابی کرد؛ جهان‌بینی‌ای که حتی اندوه و فراق را نیز در فضایی زیبا به تصویر می‌کشد. علی‌نیا همچنین با اشاره به بحث الهام‌گیری از هنر و تجربه‌های دیگران، برخی قافیه‌ها و تعابیر غزل، از جمله ترکیب «شراب و خمار خمار»، را از نظر نارسایی معنایی و کلیشه‌ای بودن مورد نقد قرار داد.
حسیب دهزاد غزل را اثری زیبا و دلنشین خواند و از نوآوری‌ها و کشف‌های تازه شاعر تمجید کرد. او تقابل دو فضای جغرافیایی در بیت «راه سوئیس و مزار» را نوآوری‌ای امروزی و بسیار جانانه دانست؛ هرچند برخی مفاهیم زیربنایی شعر، مانند انتظار و وصال، را تکراری ارزیابی کرد. وی همچنین تصویر «ایستادن گوزن با شاخ‌هایش در برابر قطار» را برای بیان دشواری زنده ماندن بدون معشوق تحلیل کرد و به نارسایی‌های احتمالی و در عین حال جسارت شاعرانه آن پرداخت.
استاد سید سکندر حسینی بامداد با اشاره به وجود فراز و فرودهایی در آثار مجید خاکسار که ناشی از پرکاری اوست، وی را یکی از استعدادهای درخشان و غزل‌سرایان برجسته نسل جوان خواند. او مصراع «رو سرخ کرده است گل شورزار را» را تصویری زیبا و آمیخته با امید دانست و بر پیوند عمیق شاعر با ادبیات کلاسیک و سبک هندی، به‌ویژه آثار بیدل، صائب و کلیم، تأکید کرد. حسینی بامداد همچنین بهره‌گیری از ظرفیت‌های امروزی، اسلوب معادله و آشنایی‌زدایی در نحو و شیوه بیان را از نقاط قوت برجسته این غزل برشمرد.
حمزه عابر به تبیین مباحث نظری پیرامون «ساختار متمرکز و نامتمرکز» در شعر پرداخت و نشانه‌های ساختاری آن را تحلیل کرد. او موتیف‌های شعر را به دو دسته «مقید» (جان‌مایه اصلی ابیات، مانند بودن معشوق، خاک وصال و مرگ رود) و «آزاد» (عناصر تصویری قابل تعویض، مانند گل و شورزار، فواره و آبشار و سوئیس و مزار) تقسیم‌بندی کرد. عابر در ادامه، با تحلیل زیبایی‌شناسانه واژه‌ها، به ایهام در تعبیر «روسرخ کردن/شدن»، جناس تام و تکرار شاعرانه در «خمار خمار»، ایهام در واژه «کنار» و کارکرد تصویری تعبیر «جمع کردن گلم انتظار» به معنای برچیدن اشاره کرد. او همچنین سیر روایی غزل را از توصیف اولیه معشوق تا ابراز نیاز شاعر تبیین نمود.
بخش دوم: شعرخوانی
در بخش دوم نشست، شاعران و فرهنگیان حاضر تازه‌ترین سروده‌های خود را قرائت کردند. شعرخوانی به ترتیب از سوی افراد زیر انجام شد: مجید خاکسار، واحد علی‌نیا، حسیب دهزاد، محمدالله احساس، سید سکندر حسینی بامداد، حمزه عابر، علی مهدوی، سهراب سوشیان، سخی امیری و محمد صدیق راسخ.
در پایان، حاضران عکس دسته‌جمعی گرفتند و صد و پنجاه و چهارمین نشست هفتگی ادبی «چارباغ خیال» به کار خود پایان داد.
 

آیا این نوشته برایتان مفید بود؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *