صد و پنجاه و سومین نشست ادبی چارباغ خیال

نشست صد و پنجاه و سوم
عصر روز پنج‌شنبه ۱۴ عقرب (آبان) ۱۴۰۵ هجری خورشیدی، صد و پنجاه و سومین نشست هفتگی ادبی «چارباغ خیال» در بلخ، با حضور جمعی از شاعران و فرهنگیان و به همت انجمن ادبی خانه مولانا، انجمن نویسندگان بلخ و کتابخانه عمومی فردوسی برگزار شد. این نشست در دو بخش نقد و بررسی شعر و شعرخوانی، به گردانندگی علی مهدوی، برگزار گردید. در آغاز برنامه، علی مهدوی ضمن خوشامدگویی به حاضران، بخش‌های مختلف نشست را معرفی کرد و از حسیب دهزاد دعوت نمود تا تازه‌ترین غزل خود را برای نقد و بررسی قرائت کند.
بخش نخست: نقد و بررسی شعر
  • فضل ربی افتقار، غزل حسیب دهزاد را اثری عاشقانه با انسجام و پیوستگی مناسب میان ابیات ارزیابی کرد. او تصویرسازی‌های زیبا، از جمله پناه بردن به چشم و ورشکست شدن پیاله‌ها، را از برجسته‌ترین عناصر این اثر دانست؛ اما مصراع پایانی را از نظر تناسب موضوعی و پیوند با قافیه نیازمند بازنگری خواند.
  • سید عیسی سادات به تمرکز شعر بر محور موضوع «چشم» و تکرار برخی مضامین آشنا در ادبیات اشاره کرد. او بیت پایانی («توته توته شود شیشه‌گونه مجنونت…») را از نقاط قوت شعر و نمونه‌ای از تصویرسازی زیبا دانست؛ هرچند ارتباط منطقی واژه «داربست» با چشم را تا اندازه‌ای مبهم ارزیابی کرد.
  • عاطف کابلیان با تشریح تفاوت میان «موضوع» و «مضمون»، تأکید کرد که نوآوری در شعر مستلزم عبور از تصاویر تکراری و تبدیل موضوع به مضمون‌های تازه با بهره‌گیری از خیال نیرومند است. او با وجود تحسین بیت پیاله‌ها، ساختار ترکیبی برخی ابیات و تعابیر کهن، مانند «صنعت خالق»، را مورد نقد قرار داد و مطالعه عمیق‌تر را پیشنهاد کرد.
  • واحد علی‌نیا با تحلیل منطق روایی ابیات، پیشنهاد کرد که تعبیر «جان بسپارم» به‌جای «دل بسپارم» به کار رود. او ضمن اشاره به طنز پنهان و تصویرپردازی زیبای ابیات، زبان دهزاد را فاخر، اصیل و استوار دانست؛ هرچند از نظر او، نوآوری‌های فضایی در شعر کمتر به چشم می‌خورد.
  • استاد سید سکندر حسینی بامداد با اشاره به نوسان آثار حسیب دهزاد میان فضای نئوکلاسیک و سنتی، غزل را اثری خوش‌ساخت، خوش‌پرداخت و توصیفی ارزیابی کرد. او کاربرد تعابیر امروزی، مانند «به سرسلامتی»، را تحسین کرد؛ اما در عین حال، برخی ترکیبات کهن را مورد نقد قرار داد و بر ظرفیت بالای شاعر برای خلق آثار شکوهمند تأکید ورزید.
  • سید شاه محمد اسماعیل‌زاده، زبان غزل را سلیس و روان دانست و گفت که این ویژگی، انتقال مفهوم به مخاطب را آسان می‌سازد. او بیت پایانی را جاندار توصیف کرد و پختگی بیشتر زبان غزل امروز را در گرو تمرکز فکری و مطالعه بیشتر دانست.
  • حمزه عابر به باقی ماندن شعر در یک وضعیت و ایجاد نشدن تحول چشم‌گیر در کار شاعر اشاره کرد و جهان ذهنی اثر را کلی و متکی بر کلیشه‌های عاشق بی‌پناه توصیف نمود. او تقابل پدیده فناپذیر (پیاله) و پدیده جاودانه (چشمان معشوق) و نیز ترکیبات حاصل از پیوند ردیف و قافیه را تحلیل کرد و بر تقویت زیرساخت‌های ذهنی، مطالعه عمیق و ساختارشکنی تأکید ورزید.
بخش دوم: شعرخوانی
در بخش دوم نشست، شاعران و فرهنگیان حاضر تازه‌ترین سروده‌های خود را قرائت کردند. شعرخوانی به ترتیب از سوی افراد زیر انجام شد:
• حسیب دهزاد
• فضل ربی افتقار
• سید عیسی سادات
• محمد الله احساس
• عاطف کابلیان
• واحد علی‌نیا
• سید سکندر حسینی بامداد
• سید شاه محمد اسماعیل‌زاده
• حمزه عابر
• سهراب سوشیان
• مجید خاکسار
• علی مهدوی
• سید مجتبی احمدتبار
در پایان، حاضران عکس دسته‌جمعی گرفتند و صد و پنجاه و سومین نشست هفتگی ادبی «چارباغ خیال» به پایان رسید.

آیا این نوشته برایتان مفید بود؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *