چهار فصل وجودم لبالب از پاییز – حمیده میرزاد

چهار فصل وجودم لبالب از پاییز
سکوت لعنتى تو ، چه قدر رعب انگیز!

غزل بخوان ! که تو آواز سبز مزرعه اى
و من مترسک رقصان آن سر جالیز

به عشق و فلسفه باور نموده ام اما
صداى زنگ کلیساى عقل کفر آمیز

اتاق خالى و تخت و هزار شمع سپید
شدم به رشته ى افکار عشق حلق آویز

تو انتخاب منى ، زنده ام به لبخندت
کنار بستر بیخوابى ام شکوفه بریز

آیا این نوشته برایتان مفید بود؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *