صد و بیست و پنجمین نشست ادبی چارباغ خیال

نشست صد و بیست و پنجمین 
گزارش: سهراب سوشیان  

صد و بیست و پنجمین نشستِ ادبی «چارباغ خیال» در بلخ، بعد از ظهر روز پنج‌شنبه ۱۸ جدی (دی‌ماه) ۱۴۰۴ هجری خورشیدی، با مقدمه و گردانندگی حمزه‌ی «عابر» آغاز گردید.

این نشست با تلاش انجمن ادبی خانه مولانا، انجمن نویسندگان بلخ و با همکاری کتابخانه عمومی فردوسی مزارشریف برگزار شد.

بخش نخست برنامه، همانند روال همیشگی نشست‌های چارباغ خیال، به خوانش متون کلاسیک اختصاص داشت و دومین جلسه از سلسله‌خوانش «گلستان سعدی» را میزبانی کرد. عهده‌دار خوانش و توضیح گلستان، همچون جلسه‌ی پیشین، استاد محمدآقا طیبی (جوینده) بود که این‌بار با ادامه‌ی حکایت نخست، حکایت‌های دوم و سوم را نیز به‌خوانش گرفت و شرحی کوتاه و روشنگرانه در قبال آن‌ها ارائه نمود.

در بخش دوم (نقد و بررسی شعر)، غزلی از علی‌رضا خاکی به‌منظور نقد و بررسی، پیشکش اعضای چارباغ خیال شد. در این بخش، نقاط قوت و ضعف شعر مورد توجه قرار گرفت و رهنمودهایی سازنده جهت شکوفایی هرچه بیشتر اثر ارائه گردید که چکیده‌ی دیدگاه‌های مطرح‌شده به شرح زیر است:

رأی جمعی اعضای چارباغ خیال با سرکردگی استاد سید سکندر حسینی بامداد و استاد عاطف کابلیان بر این بود که غزل، آن‌گونه که باید و شاید پالایش نشده و شاعر تلاش نهایی خود را در مسیر پرداخت و تکمیل اثر به کار نبسته است. از همین رو، در بخش‌هایی از شعر ضعف و ناهماهنگی دیده می‌شود. شعر در کلیت خود به موضوع نظر داشته، اما در جزئیات وارد سیر عمیق نشده و به همین دلیل پیوندهای درونی و لایه‌های پنهان آن به‌روشنی رمزگشایی نگردیده و در حالتی کلی و گاه مبهم باقی مانده است. با این همه، ظرفیت شعر و توانمندی شاعر، نویدبخش تولد خلاقیت و تازگی در گستره‌ی این اثر ارزیابی شد.

در بخش پایانی (خوش‌خوانی شعر)، استاد سید سکندر حسینی بامداد، استاد عاطف کابلیان، علی‌رضا خاکی، احمد رشاد حیدری، محمدالله احساس، محمد حسینی، طیبی جوینده، لطف‌الله حبیب‌زاده، شاه‌محمد اسماعیل‌زاده و حمزه‌ی عابر، سروده‌های خویش را برای حاضران خوانش کردند.

این نشست، افزون بر فراهم‌آوردن فضایی برای تبادل نظر و ارتقای ذوق ادبی، فرصتی ارزشمند برای گسترش دوستی‌ها و تقویت همبستگی میان شاعران و دوستداران شعر و ادبیات بود.

این محفل ادبی، همانند دیگر نشست‌های چارباغ خیال، با ثبت عکس‌های یادگاری به کار خود پایان داد.