صد و سی‌ و سومین نشست ادبی چارباغ خیال

(نشست صد و سی و سوم)

گزارش: سهراب سوشیان

صد و سی‌ و سومین نشستِ ادبی «چارباغ خیال» در بلخ، بعد از ظهر روز پنج‌شنبه ۶ حمل (فروردین ماه) ۱۴۰۵ هجری خورشیدی، با مقدمه و گردانندگی «سهراب سوشیان» آغاز یافت.

این نشست با تلاش انجمن ادبی خانه مولانا، انجمن نویسندگان بلخ و با همکاری کتابخانه عمومی فردوسی مزارشریف برگزار گردید.
محور اصلی این نشست، نقد و بررسی شعر و خوش‌خوانی شعر بود.

بخش نخست برنامه:
(نقدِ شعر) غزل‌ مثنوی از آقای محمدالله احساس به میز نقد و بررسی اعضای انجمن قرار گرفت. در این بخش، نقاط قوت و ضعف شعر مورد توجه قرار گرفت و رهنمودهایی سازنده جهت شکوفایی هرچه بیشتر اثر ارائه گردید که چکیده‌ی نظریات مطرح‌شده از این قرار است: این شعر از محمدالله احساس با زبانی ساده، صریح و نزدیک به گفتار، فضایی تلخ و سنگین خلق کرده که در آن ترس، فقر و بی‌ثباتی به‌صورت ملموس حضور دارد. تصویرسازی‌ها بومی و عینی‌اند و به‌جای تزئین، حامل معنا و بازتاب‌دهنده‌ی زندگی روزمره و وضعیت اجتماعی‌اند. نگاه شاعر انتقادی و نگرانِ آینده است و با طرح پرسش‌های پی‌درپی، نوعی اضطراب وجودی و جمعی را نشان می‌دهد. درون‌مایه‌ی شعر بر ترس، بحران هویت، نابرابری و حسرتِ گذشته استوار است، در حالی که در پایان، گرایش به یک آرمان‌شهر انسانی و عادلانه دیده می‌شود. ساختار شعر منسجم و تدریجی است و از تجربه‌ی فردی به نقد جمعی می‌رسد. مهم‌ترین قوت آن، صداقت عاطفی، پیوند فرد و جامعه، و توانایی در بیان دردهای واقعی با بیانی بی‌پیرایه و تأثیرگذار است. اما در مورد نکات ضعف، منتقدان چنین گفتند که در برخی مصرع‌ها ابهام دیده می‌شود و شاعر باید دوباره روی آن‌ها کار کند. نارسایی‌های تصویری نیز از جمله نکات ضعف این شعر تلقی شد.

در بخش دوم (خوش‌خوانی شعر):
سهراب سوشیان، عاطف کابلیان، محمدالله احساس، مجتبی کریمی، موسای مهربان، شاه‌محمد اسماعیل‌زاده و علی‌رضا خاکی، سروده‌های جدیدشان را به خوانش گرفتند.

این نشست، افزون بر فراهم‌آوردن فضایی برای تبادل نظر و ارتقای ذوق ادبی، فرصتی ارزشمند برای گسترش دوستی‌ها و تقویت همبستگی میان شاعران و دوستداران شعر و ادبیات بود.

این محفل ادبی، هم‌سان نشست‌های دیگر چارباغ خیال، با ثبت عکس‌های یادگاری به کار خود پایان داد.