چهل و پنجمین نشست ادبی چارباغ خیال

عصر آخرین پنجشنبه‌ی ماه مبارک رمضان، هفدهم حمل(فروردین‌ماه) سال ۱۴٠۳ خ. که مصادف بود با «روز جهانی قدس»، چهل و پنجمین نشست ادبی «چارباغ خیال» با همکاری «انجمن ادبی خانه‌‌ی مولانا» و «انجمن نویسندگان» با حضور استاد صالح محمد خلیق(شاعر، نویسنده، پژوهشگر و رئیس انجمن نویسندگان بلخ)، سید سکندر حسینی بامداد(شاعر، منتقد ادبی، رئیس کتابخانه‌ی عامه‌ی فردوسی و انجمن ادبی خانه‌ی مولانا)، علی‌رضای رحمانی(شاعر و منتقد ادبی)، عاطف کابلیان(شاعر و منتقد ادبی) و گروهی از شاعران جوان بلخی در سالون ابن سینای «کتابخانه‌ی عامه‌ی فردوسی» برگزار شد.  

این نشست با گردانندگی حمزه عابر در چهاربخش: 

-خوانش متون کلاسیک(شاهنامه‌ی فردوسی) 

-بحث زیبایی شناسی در شعر فاسی 

-نقد و بررسی شعر 

-شعرخوانی 

 اجرا شد 

 در بخش اول، استاد صالح محمد خلیق به‌خوانش ادامه‌ی زندگینامه‌ی منظوم تهمورث(طهمورث) سومین پادشاه پیشدادی پرداخته و نکات مبهم آن را برای حاضرین با توضیح مفصل تبیین کرد.  

-“مبارزه با دیوها و پاک کردن جهان از بدی‌ها از اهدافی بود که تهمورث در ابتدای نشستن بر تخت پادشاهی داشت. وزیر این پادشاه،« شَهرَسپ» نام داشت که او موظف به‌نشان دادن راه نیک به شاه بود و همین امر باعث دوری کردن تهمورث از بدی ها و تبدیل شدنش به یکی از بندگان ممتاز خداوند گردید. تهمورث با فریب دادن شیطان، او را اسیر نموده و از وی بمدت سالهای طولانی به عنوان یک چارپا استفاده کرد. برفت اهرمن را به افسون ببست 

چو بر تیزرو بارگی برنشست” 

 در بخش دوم آقای عاطف کابلیان به ادامه‌ی بحث پیرامون «زیبایی‌شناسی در شعر فارسی» پرداخته و چگونگی «برگردان جمله‌های شعری» را به‌گونه‌ی مفصل تشریح کرد.

برگردان جمله‌های شعری با آنکه موجب پدیدارشدن زیبایی در شعر می‌شود؛ اما از نگاه ارزش‌یابی در سطح پایین‌تر از شعرهای ثابت قرار دارند. این برگردان که اکثراً از شعر به نثر و از نثر به شعر شکل می‌گیرد؛ می‌تواند از نگاه: مضمون، آهنگ، واژه، جمله‌بندی، زبان‌بازی‌ و موضوع در ساختار باهم شراکت داشته‌باشند.  

در بخش سوم، شعری از آقای حسین زبردست(شاعر جوان و مستعد) به نقد و بررسی گرفته شد که نظریات ارزشمند صاحب‌نظران حاضر در نشست را به‌همراه داشت.  

چکیده‌ای از نظریات و سفارشات منتقدین پیرامون شعر آقای زبردست:  

نظردهندگان ادبی شعر آقای زبردست را از نگاه زبان، روان و کلاسیک دانسته و اما از نگاه پرداخت و صیقل‌دهی مضمون، آن را ضعیف و سست خواندند. 

آنان با توجه به‌ سابقه‌ی نوشتن زبردست شاعر، توقف ده‌ساله‌ی وی را ناشی از خودشیفتگی و دریافت امیدهای واهیِ دانستند که موجب ایجاد اعتماد به‌نفس کاذب و در نهایت باعث عقب‌مانی شاعر از نگاه ارتقای استعدادش شده‌است.  

در اخیر منتقدین به گستردگی دنیایی ادبی مخصوصاً فارسی پرداخته و خاطرنشان ساختند که ادبیات تنها در سرایش شعر خلاصه نمی‌شود و بایست علاقه‌مندان به ادبیات، در بخش‌های دیگر ادبی نیز طبع‌آزمایی کنند تا باشد مسیر پیشرفت حقیقی خودشان را دریابند.  

همچنین توجه شاعران جوانی را که شیفته‌ی سرایش غزل هستند به سرایش و طبع‌آزمایی در دیگر قالب‌ها عطف کرده و تمرکز بر قالب واحد برای پرباری ادبیات امروزی را مثمر ثمر ندانستند.  

در بخش چهارم و اخیر این نشست ادبی شاعران حاضر در نشست هر یک: سیدعلی‌رضا حیدری خاکی(مهمان از جوزجان)، سید موسی مهربان، حسن بیکران روحانی، مهدی مهدیار، سخی امیری، فضل‌الربی افتقار، عاطف کابلیان، سید سجاد عادلی، سید یاسین شریفی، سیدسکندر حسینی بامداد، استاد صالح محمد خلیق و حمزه عابر به‌خوانش شعرهای جدیدشان پرداختند.  

این نشست با گرفتن عکسهای دسته‌جمعی به‌پایان رسید.