شعر صالح محمد خلیق

کوچیده آفتاب دگر، از دیار بلخشد تیره روز ما همه چون روزگار بلخ این چارباغ روضه و صحرای شادیاندر سوگ تو نشسته به ماتم بهار بلخ از انجمن گرفته به...

با تو ای فریادِ عشق، آوای دیگر داشت بلخروزهای دیگر و شب‌های دیگر داشت بلخ روضه‌روضه کفتر و آموبه‌آمو زنده‌گیشادیان‌درشادیان رویای دیگر داشت بلخ از چه‌کس پرسان کنم ای کاجِ...

رفتی و تنهایی‌ات در هر قـــدم، جا مانده بودرو به روی من به جای شهر، صحرا مانده بود آفتاب آمد پس از تو نیز، در چشمان منمثل یک مرده دهان...

🏴در سوگ آفتاب! 🏴 سخن که از لبِ واژه‌پژوهِ بلخ، بماند خدا کند که پس از آن، وضوح بلخ بماند سرت سلامت، البرز! آفتاب تو کوچید به هوش باش! غرورت...